...

22.11.2021
166

AKORT

Sıkıntı ve saadet. İki zıt anlam. Zaman duygusu ve an. Arzular, istekler ve yaşam. Her hissedişin, duyuşun mana ve tesiri insana, mekana, zamana göre değişiyor kardeş. İnsanın bir tek kalbi varmış oysa. Bu kalple kendi korku, nefret ve sevgilerimizi yaşar, öyle de aksettirirmişiz be ya!

Duyan kalpler başkadır oysa. Kendi duyuş tarzımızla başkalarının duygusunu hissetmek ve münasebetlerimizi düzene sokmak mümkün mü, mümkün. Duyma özürlü kalp ya da kalpleri düşünün siz. Of Offf!.. Rahmetli babam böylelerine ‘ Ölüye ağlamaz, diriye gülmez” derdi kısaca. Bu söz, duyan kalple, duymayan kalbi tarif etmeyi ne kadar da kolaylaştırıyor.

Müzikle de amatör bir yaklaşımla uğraşıyorum ya. Ahengi sağlamak, duyuşu sempatik kılmak için bağlamadaki telleri akort ederiz. Akortsuz sazdan doğru icra çıkmaz cancağızım. Bu sebeple, kalbin duyuşunu artırmak için kalplere de akort gerekiyor gerçekten. Etmezsek garabet bir toplum olur çıkarız.

Kalbinde akort olanların hissedişi de duyuşu da farklıdır. Akort önemlidir, akort olmazsa olmazımız olmalı yeğenim!.

Çıkın doğaya. Uçan kuşu görmüyorsan, şırıldayarak akan derenin sesini ve yürüyüşünü fark etmiyorsan, ağaçların gölgesini, gökyüzünün maviliğini hissetmiyorsan hangi huzuru yaşarsın birader. Bu duymazlık ve görmezlikle gecenin, gündüzün, yıldızın, ayın, ailenin, dostun, dostların farkına mı varabilir insan. Çayır kuşunun varlığına duyarsız, süt beyaz martının kanat çırpışından habersiz, esen rüzgâra ilgisiz kalbin saadeti olur mu?

Duygularımız etrafımıza, doğaya, insana sindikçe birlik duygusu çoğalır. Hatta dünyaya yayılır da güzellikler artar. İnsan, tabiatla arasında hissi bir yakınlaşma hissedebiliyorsa kalbini akort etmeye de uzak değildir.

Kendi şahsi saadetini dünya için yeterli görenlerin merhamet duygusunda da körelme olur. Merhametsizlik ki ne acımasız, ne bencilce bir duygudur yarabbi!. Bu duygudur ki insanı kör, sağır ve dilsiz bırakır. O duygudur ki fukara bırakır insanı.

Akortlu kalple türkülerin bile meramı birdir. Mesut olmak, top yekun huzur, duyuşu güçlü kalple olur.

Necati Cumalı bir şiirinde;

Akan suyu severim ben

Işıldayan karı severim

Bir yeşil yaprak

Bir telli böcek

Yeşeren tohum

Güneşte görsem

Sevinç doldurur içime…

Sevinçlerin içinize dolması dileğiyle. Sağlıcakla


Yorumlar
Küfür, hakaret içeren; dil, din, ırk ayrımı yapan; yasalara aykırı ifade ve beyanda bulunan ve tamamı büyük harflerle yazılan yorumlar yayınlanmayacaktır. Neleri kabul ediyorum: ip adresimin kaydedileceğini, adli makamlarca istenmesi durumunda ip adresimin yetkililerle pa ylaşılacağını, yazılan yorumların sorumluluğunun tarafıma ait olduğunu, yazımın, yetkililerce, fikrim sorulmaksızın yayından kaldırılabileceğini bu siteye girdiğim andan itibaren kabul etmiş sayılırım.
Yorum Yaz
park hayat