...

22.9.2021
329

HEY ÖLÜMÜNE SEVDİĞİM DÜNYA

"Ey ölümden korkup kaçan can,.." diye sesleniyor Mevlana. "O benim! Dahası!" diyorum. "....işin aslını, sözün doğrusunu istersen, sen ölümden korkmuyorsun, sen kendinden korkuyorsun..Çünkü ölüm aynasında görüp ürktüğün, korktuğun, ölümün çehresi değil, senin kendi çirkin yüzündür." diye devam ediyor.

Apaçık fotoğrafımı veriyor ellerime ve hatırlıyorum bana dediklerini....

"Oraya gitme" demiştin, ben aldım başımı gittim.

"Ben bir denizim" demiştin, ben "kuru deniz"ler aramaya gittim.

"Kuşlar gibi tuzağa gitme" demiştin, kolsuz kanatsız uçmaya gittim.

"yolunu vururlar" ,"seni soğuturlar" demiştin, kaskatıı donmaya gittim.

"kötü huylar edinirsin", "ölmezlik kaynağını kaybedersin" demiştin, kaybetmeye gittim.

Bunları hep bana dedin, ben tutmadım. İşte bu sebepten ölüm tuttu beni, paramparça oldu tenim...

Hey ölümüne sevdiğim dünya

Çıkıp çıkıp gelirsin ellerinde heveslerim...


Yorumlar
Küfür, hakaret içeren; dil, din, ırk ayrımı yapan; yasalara aykırı ifade ve beyanda bulunan ve tamamı büyük harflerle yazılan yorumlar yayınlanmayacaktır. Neleri kabul ediyorum: ip adresimin kaydedileceğini, adli makamlarca istenmesi durumunda ip adresimin yetkililerle pa ylaşılacağını, yazılan yorumların sorumluluğunun tarafıma ait olduğunu, yazımın, yetkililerce, fikrim sorulmaksızın yayından kaldırılabileceğini bu siteye girdiğim andan itibaren kabul etmiş sayılırım.
Yorum Yaz
park hayat